a. Sürekli yaşanan hacimlerde (ofis vb.)yaz ayralrında 24 C oda sıcaklığı idaldir.Enerji ekonomisi için 25 C insanlar ikna edilebilr.
b.Yaşam mahallerinde yazın sürekli oturulmuyorsa, girip – çıkılıyorsa (şantiye ofisleri, hatta bahçeli evlerde bahçeye sık çıkışlar vb) oda sıcaklığının dış hava sıcaklığının yaklaşık 6 -8 C altında olması ; önce sağlık (nezle olmak için ), sonrada enerji ekonomisi için daha uygundur.

c. Isıtma mevsiminde dış hava sıcaklık farkı çok fazla olduğu için, her odanın sıcaklığı ayrı ayrı kontrol edilmelidir.(Termostatik radyatör vanası veya oda termostatı ile).
d. Isıtma mevsiminde iç ortam sıcaklığı 20 C ise , kışın dış hava iç hava sıcaklık farkı :
İstanbul’da (dış hava proje sıcaklığı – 3 C) ΔT = 23 C
Ankara’da (dış hava proje sıcaklığı – 12 C) ΔT = 32 C
İzmir’de (dış hava proje sıcaklığı – 0 C) ΔT = 20 C
Antalya’da (dış hava proje sıcaklığı + 3 C) ΔT = 17 C
yüksek değerlerdir.Bu nedenle radyatörlerde, termostatik radyatör vanaları kullanılacaktır.
e. Oysa aynı şehirlerde soğutma mevsiminde, iç ortam ile dış havanın sıcaklık farkları , sıcak yaz günlerinde bile 8 -12 C gibi düşük değerlerdir.
f. Soğutmada ise , iç-dış ortam sıcaklık farkı çok daha azdır.Ancak güneş etkisi saatlere ve yönlere göre farklı etkiler.Yani soğutmada, her odanın sıcaklık kontrolü yapılabilir (oetl , hastane ve özel uygulamalar hariç).
g .Ancak güneş , ciddi oranda ortam sıcaklığını kontrol etmek için zonlama yapılması yararlıdır.
h. Oda termostatlarının ayar noktalarındaki sıcaklık farklarının ± yaklaşık 1 C olduğu ve bu değişimin hissedilmediği düşünülürse ; aynı zondaki benzer hacimlerin yazın soğutma için bir oda termostatı ile kontrol edilmesi pratik olabilir.